Mini-symposium
Helder navigeren in ongemakkelijke tijden
Rotterdam, 3 september 2026, Het Timmerhuis
Wat gebeurde er allemaal...
De flashmob
Martique and Son & the complexity crew
De keynote
Helder navigeren in ongemakkelijke tijden
Koffie en vlaai
De catering van het Timmerhuis en bakker Mathieu Hermans uit Maastricht
De levensloopwandeling
De gekke mieren van de Beijerlandselaan
De playlist
Alle aanwezigen
Afscheidsnummer
Martique and son & the complexity crew
De Flashmob
Het symposium startte met een flashmob. Familie (zoon Selwyn speelt drum, Lara mijn dochter fotografeerde en filmde alles met haar net nieuw aangeschafte camera en achternicht Jill is de lead zangeres), vrienden (Marcel speelt viool, Jan-Paul speelt gitaar, Nop speelt klarinet, Hennie speelt de shaker), collega's (Tanne speelt de tambourijn, Freyre de cowbell) en natuurlijk ikzelf (basgitaar) staan een voor een op uit het publiek, beginnen te spelen en lopen naar het podium. De gelegenheidsband heet Martique and son & the complexity crew. We spelen "We never stop", een nummer dat geïnspireerd is op "For What It's Worth" van de Buffalo Springfield.
We never stop
There's somethin' happenin' here.
What it is will soon be clear.
Here’s a man with ideas and curly hair
A-tellin' you you've got to beware.
Cause We never stop.
My Friends, what's that sound?
Let the good things be goin' on.
There's new awareness bein' drawn.
Zoom in zoom out can I handle the black swan?
Can I rebalance my hemispheres?
handling so much complexity every year?
Cause We never stop.
My friends, what's that sound?
Let the good things get goin' on.
This is a good day for his treat.
Some eighty friends in a feast
Sharing passion and a-carryin' signs
Mostly sayin' hooray for our side.
Cause we never stop.
Hey friends, what's that sound?
Let the good things get goin' on.
Poly crisis strikin’ deep.
Into our life it will creep.
It starts when you're always afraid.
Step out of line, hold each other's hands and take it away.
Cause we never stop.
Hey friends, what's that sound?
Let the good things get goin' on...
(repeat)
We never STOP!!
De Keynote
Het inhoudelijk zwaartepunt van het mini-symposium was de keynote die ik gaf.
Ik had drie doelen: (1) vrienden en familie een te begrijpen glimp te geven van het werk dat ik deed (en blijf doen); (2) mijn collega's nog wat inspiratie mee te geven en een kijk op dingen te laten dien die ze nog niet hadden gezien. (3) de wereld van helder navigeren in ongemakkelijke tijden open leggen als onderwerp dat veel meer aandacht verdient.
Nieuwsgierig? Je kunt de hele keynote teruglezen en kijken... (is natuurlijk niet the real thing, maar is van de andere kant een mogelijkheid om het eens rustig tot je te nemen).
Koffie en vlaai
Mijn broers (Eric en Thimo) waren 's ochtends om 9 uur al bij bakker Mathieu Hermans in de Zakstraat in Maastricht langsgereden om tien vlaaien op te halen. Om ze daarna naar Rotterdam te rijden en op het TImmerhuis klaar te zetten.
De vlaaien zijn in zekere zin een soort bekroning van een zelf geintieerde traditie tijdens mijn werk in Rotterdam. Als een vergadering langer dan een uur duurde nam ik koeken en druiven mee, om te snacken. Als er iets te vieren was kocht ik appeltaart bij Dudok. De Maastrichtse vlaaien zijn mijn laatste bijdrage aan al het werk van mijn collega's.
Liefdevol transport door broers Eric en Thimo. Zes vlaaien in de achterbak, vier op de achterbank, zodat ze elkaar niet indeuken. Het zal heerlijk geroken hebben in de autorit van Maastricht naar Rotterdam.
Met het invalidenliftje in het Timmerhuis zachtjes nar de uiteindelijke bestemming: het auditorium.
Als je goedkeuring over de vlaaien hebt van twee rasechte Limburgers dan weet je dat het goed zit.
Liefdevol transport door broers Eric en Thimo. Zes vlaaien in de achterbak, vier op de achterbank, zodat ze elkaar niet indeuken. Het zal heerlijk geroken hebben in de autorit van Maastricht naar Rotterdam.
De levensloopwandeling
John, Frank, Marij en René zijn (samen met Tanne, Naomi, Arnoud en ikzelf) de gekke mieren van de Bijerlandselaan (dat verhaal moet je maar een keer bij me komen ophalen) en hebben dit als afscheidsspel op mijn symposium bedacht. Op de vloer lag een enorme loper met blote voeten erop die liepen van 1959 tot nu. Alle aanwezigen kregen twee vragen voorgelegd:
Wat was voor jou een typisch "Maarten moment" dat jij hebt meegemaakt.
Het mafste/meest bijzondere dat ik met Maarten heb meegemaakt of heb gedaan.
De verhalen plakten mensen op het betreffende tijdstip op de loper. Ik werd uitgenodigd mijn plaats in te nemen aan het begin van de loper: 1959 en vervolgens al lopend mensen uit te nodigen te vertellen over wat zij daar opgeplakt hadden.
Hieronder een impressie van de aanloop en de loop zelf. De hele levensloper inclusief alle input is te vinden in een app...
Een prachtige ietwat bochtige route van blote voeten over hele breedte van het auditorium.
Met ontroerende toewijding worden Maarten momenten aan het papier toevertrouwd.
Dank jullie wel!
Een prachtige ietwat bochtige route van blote voeten over hele breedte van het auditorium.
De playlist
Elke aanwezige kreeg het verzoek mee te werken aan het muziekprofiel van Maarten. Ze kregen de volgende vraag:
Als ik een muziekstuk / -nummer moet kiezen om Maarten te karakteriseren dan is dat voor mij zeker het volgende nummer:
Het is een eclectische, warme lijst geworden.
"We will, we will rock you!"
Zo mooi hoe iedereen de muziek moeiteloos inschakelt om mij te beschrijven en tegelijk natuurlijk iets over zichzelf te vertellen.
Wow, wat een eclectische lijst is dat geworden.
"We will, we will rock you!"
Het afscheidsnummer
Het mini-symposium wordt afgesloten door gelegenheidsband Martique and son & the complexity crew. Het nummer heet Ons systeem en is geïnspireerd op het nummer La Folie van Valerie Lagrange.
Ons systeem
Dit is zijn nieuwsgierigheid, dit is zijn reis
Naar een wereld zonder tijd, paradijs
Waar aandacht en empathie, voelt als wijs
Waar uitdaging en raar zijn, de normaal zijn, zonder prijs
Zijn passie doet en gaat
Voor wereld en klimaat
Komt hij dichter bij de waarheid?
Of brandt hij zich eraan? Het systeem, ons systeem
Altijd die lach, maar laat nooit los, rebels ongetemd
Weigert een kooi in te gaan, protocollen zijn… absurditeit
Hij draagt voor altijd in zijn lijf, het is ingeprent
Het stempel van de vrijheid, creativiteit,
Zijn systeem
zijn systeem
Zijn passie doet en gaat
Voor wereld en klimaat
Komt hij dichter bij de waarheid?
Of brandt hij zich eraan?
Hij is ook dat deel van jou
En ook dat deel van mij
Hij is het kind dat altijd speelt
In de nacht - van ons bewustzijn
Zijn systeem
Mijn systeem
Ons systeem
Kut systeem
Fijn systeem
Ons systeem
Stom systeem
Raar systeem
Ons systeem