Helder navigeren in ongemakkelijke tijden.

Op 3 september stond ik voor het laatst als ambtenaar van de gemeente Rotterdam op een podium, met een mini-symposium dat ik zelf had georganiseerd. Naast me stond een lege stoel. Achter me een drumstel.

De stoel was voor iedereen die er niet bij kon zijn, voor de lege plek die ik achterlaat en niet meteen zal worden opgevuld, en voor alles wat ik in zestien jaar gemeente Rotterdam niet heb kunnen doen. Dat is best een lijst.

De lijst van wat wél lukte mag er gelukkig ook zijn: Stadshavens, Maastunnel, Vitale Systemen, de Resilience Strategie, Weerbaarheid, Atelier Polycrisis, Studio Ongemak, vooral heel veel mensen met wie ik heb samengewerkt, die me hebben laten zien dat een gemeentelijke organisatie ook best eens kan bruisen en dat een stad een levend systeem is dat op geen enkele manier in een organogram past.

Het drumstel was onderdeel van de muziekband van 9 mensen die ik voor de gelegenheid had samengesteld uit familieleden, vrienden en collega's. De naam van de band: The Complexity Crew. Het openingsnummer van het mini-symposium: "We never stop". Allemaal symbolen voor alles wat me mijn hele leven al voortdrijft en doet dansen.

Ik heb die middag geen afscheidsspeech gehouden. Ik heb een keynote gegeven, Helder navigeren in ongemakkelijke tijden, over een goffer, een psychiater en een merel, en over wat die drie bestuurders, directeuren, managers en experts te vertellen hebben over navigeren als het ongemakkelijk wordt.

Het was, zeiden mensen na afloop, niet echt een afscheid. Dat klopt.

Want ik ga door. Vanaf nu als zelfstandig systeemdenker, keynotespreker, masterclass- en werkplaatstrainer en buitenstebinnenstaander. Voor iedereen die wijder wil denken, scherper wil zien en verder wil komen met complexe, hardnekkige en ongemakkelijke uitdagingen.

Voor wie me kent zal het geen verrassing zijn: ik ga je in die nieuwe rol niet per se geruststellen. Heb ik nooit gedaan, ga ik ook niet doen. En we hebben te maken met werkelijkheden die de komende jaren alleen maar ongemakkelijker worden.

Ik kan simpelweg niet stilzitten in deze werkelijkheden. En heb een onstilbare passie om beweging te maken waar dat nodig is. Meer daarover de komende weken, hier, in volgende blogs

Ik blijf nieuwsgierig… hoe ga jij om met ongemakkelijke tijden?